رئیس کمیسیون فاوا اتاق ایران و امارات گفت: حذف موازی کاری با استفاده از داده ها

حمید بهنگار 30 دی 1400 325 بازدید

دکتر حمید بهنگار، مدیر عامل شرکت دانش بنیان پرتوتاپ رایان رییس کمیسیون  فاوا اتاق مشترک ایران و امارات در گفتگو با سیناپرس درباره اهمیت هوش مصنوعی در دنیای امروزی گفت: به تعبیر آلمانی ها بشر در آستانه انقلاب صنعتی چهارم قرار گرفته است؛ به فراخور آن فناوری های نوظهوری نظیر اینترنت اشیا، هوش مصنوعی، متاورس، رباتیک و غیره ابزارهای شکل گیری این انقلاب فناوری جهان است که روز به روز به توسعه آن افزوده می شود. در کشور ما هم اغلب به کمک متخصصان در شرکت های دانش بنیان، فرایند شکل گیری و استفاده از آن ها پیگیری می شود.

وی گفت: اینترنت اشیا یک فرآیند زیرساختی است که بعد از شکل گیری آن سایر  فناوری های نو می توانند بر مبنای آن توسعه پیدا کند. برای مثال وقتی اینترنت  اشیا در یک پروژه ای پیاده سازی می شود می توان فناوری های دیگر را بر این بستر توسعه داد.

بهنگار با اشاره به ارزیابی خود از وضعیت توسعه اینترنت اشیا در کشور گفت: در کشور ما ترکیب فناوری اطلاعات با صنایع مختلف در حال شکل گیری است که به نوعی موجب همگرایی فناوری می شود و این زمینه ساز توسعه سایر صنایع به کمک فناوری اطلاعات در کشور است.

وی توسعه اینترنت اشیا را زمینه ساز توسعه و پیشرفت دانست و گفت: به اعتقاد من باید نسبت به توسعه اینترنت اشیا خوشبین بود؛ در واقع حتما باید نسبت به پیشرفت و کاربردی تر کردن اینترنت اشیا خوشبین باشیم که این امر وابسته به چند مولفه است، ماباید در مسیر توسعه و کاربرد اینترنت اشیا گام های زیادی برداریم؛ چراکه این فناوری می تواند فاصله توسعه یافتگی ما را با کشورهای پیشرو کم کند. گفتنی است، می تواند زمینه ساز خلق فرصت ها در زمینه کسب و کار شود؛ ضمن آنکه اغلب کشورهای می توانند فرصت های جدید ارزآوری و توسعه و کسب درآمد را تجربه کنند.

بهنگار با اشاره به روند محقق شدن توسعه یافتگی اینترنت اشیا گفت: تحقق توسعه بر مبنای بهره گیری از اینترنت اشیا نیاز به برنامه ریزی و ساختاربندی استاندارد دارد. در واقع، تعریف درست نقشه راه، نیازمند یک سری پیش نیازها است که در ریل گذاری این قطار  باید اتفاق بیفتد.

این کارشناس در پاسخ به این پرسش که در صورت رخداد انقلاب صنعتی چهارم آیا مشابه همان فرایندی که در انقلاب های اقتصادی  پیشین مشاهده شد را می بینیم گفت: نکته مهم در انقلاب های پیشینی این بود که اینترنت ابزاری فراگیر نبوده است، به همین دلیل آگاهی عموم مردم از توسعه و پیشرفت صنعت کم بود و به همان میزان مردم مجبور به تحمل آسیب های اجتماعی  در مراحل اولیه تحولات عظیم  پیشین می شدند.

بهنگار افزود: اما امروز با توسعه فناوری اطلاعات و تبدیل شدن آن به یک رکن در زندگی مردم، آگاهی هم به همین نسبت  افزایش پیدا کرده است. در واقع با ورود موج فناوری با پیش آگاهی می توان خود تقویتی، خود آمادگی و خود برنامه ریزی کنیم. بنابراین باید مهارت هایی را به خود اضافه کنیم که در این موج جدید بتوانیم موج سوار باشیم و جا نمانیم.

به گفته بهنگار؛ یکی از این راه ها این است که ما بیاییم روی همگرایی صنایع تمرکز کنیم؛ به این معنا که اگر در صنعت ریخته گری فعال هستیم یا در هر صنعت دیگر، بخش مهمی به نام فناوری اطلاعات به آن اضافه کنیم.

وی گفت: اصولا در مقیاس جهانی یک فرآیندی در حال اوج گرفتن است که دارای سه رکن به نامIT فناوری اطلاعات، OT  فناوری عملیاتی و ET مهندسی فناوری است، در این فرآیند، این سه با یکدیگر تلفیق می شود؛ به عبارت دیگر هر فردی در تشریح مهارت های خود، باید زمینه های کافی از این را سه داشته باشد.

بهنگار با اشاره به تولد شغل های جدید گفت: شاید بتوان گفت، در آینده شغل هایی چون متخصص هوش مصنوعی در دامپزشکی دام های سبک شکل بگیرد یا متخصص اینترنت  اشیا در حمل و نقل خودرو های شهری. در واقع اگر فردی با این دو برچسب به مهارت های خود بیافزاد برای مواجه با انقلاب صنعتی چهارم آماده شده است.

به گفته این کارشناس در عرصه اینترنت اشیا؛ افرادی که این آگاهی را کسب نکنند، پیشرفت نمی کنند و افرادی که این آمادگی ها را کسب می کنند می توانند همگام با تحولات پیشرفت هم کنند.

وی این تحولات را فرصتی غیر قابل برگشت برای کشورهای درحال توسعه دانست و گفت: این انقلاب فناوری اطلاعات و ارتباطات برای کشورهای در حال توسعه یک فرصت غیرقابل برگشت است و برای کشور ما فرصت طلایی را فراهم می آورد تا بتواند جایگاه سازی کند و آن خلا و عقب افتادگی هایی که داشته است را به سرعت جبران کند و منجر به ایجاد جهشی بزرگ شود.

بهنگار در پاسخ به این پرسش که آیا می توان گفت که اینترنت اشیا در آینده نزدیک تبدیل به الفبای مهارت ها می شود؟ گفت: این امر تنها به اینترنت اشیا مربوط نمی شود  در کل مربوط به مهارت های فناوری اطلاعات است که اینترنت اشیا یک بخش مهم آن است. در واقع همگرایی در فناوری راه کار اصلی است.

وی ادامه داد: این مهارت می تواند چند مهارت غیر مرتبط را با یکدیگر تلفیق کند که در نهایت می تواند این نتیجه را حاصل کند که افرادی ماهر برای اداره کشور ورود می کنند.

بهنگار با اشاره به موازی کاری در فعالیت های دانش بنیان ها گفت: این موضوعی نیست که بتوان به صورت قطعی و بر مبنای علم درباره آن نظر داد؛ چراکه عموما باید یک رویکردی در کشو راه اندازی شود، به نام مدیریت داده محور. وقتی داده وجود نداشته باشد آماری هم وجود ندارد و وقتی آمار وجود نداشته باشد مدیریت هم نداریم و در نهایت نمی توانیم  تصمیم گیری کنیم.

وی افزود: اگر این روال عملی شود یعنی مدیریت داده محور در کشور شکل بگیرد، آن گونه می توان گفت که آیا موازی کاری در یک بستری شکل می گیرد یا خیر.

رئیس کمیته اینترنت اشیا انجمن صنفی شرکت های اتوماسیون صنعتی ایران گفت: همزمان با توسعه فناوری های نوظهور موضوع اخلاق در فناوری مورد توجه قرار می گیرد. رشد فناوری باید با اخلاق مداری همراه باشد. برای مثال در بحث حریم خصوصی باید  مشخص شود که تا چه بخشی از اطلاعات برای افراد است و تا چه بخشی برای شرکت ارائه دهنده است و تا  چه بخشی برای دولت و سایرین است؛ اگر این موضوعات به درستی پایه گذاری شود؛  آن نقطه خطری که متصور می شویم رخ نمی دهد. اگر این اتفاق نیفتد این تحولات از کنترل خارج می شود. گفتنی است، تبعات منفی آن به دلیل انحصار گرایی که همیشه بشر دنبال آن بوده است رخ می دهد. در کل این ها مسائلی است که باید به صورت چند جانبه و از منظر دین، اخلاق، فلسفه، دانش و روان شناسی به آن پرداخته شود.

به گفته بهنگار، در حقیقت می توان این نگرانی ها را بر طرف کرد و نسبت به آینده خوشبین بود و به آن دنیایی که بسیاری از کارهای غیر ضروری بشر مرتفع می شود و بسیاری از دغدغه ها، بیماری ها و معضلات و مسائلی که امروز موجب معضلات و حتی مرگ و میر می شود، مرتفع شود و کمتر شاهد پاندمی ها شویم. در این شرایط است که تاب آوری بشر در مقابل مشکلات بیشتر می شود و آینده ای به سمت فضا، هوای پاک، دنیای آزادتر همراه با عدالت فردی و اجتماعی رقم می خورد.
وی افزود: توزیع عدالت محور منابع، رویکرد مثبت ماجرا است که در نتیجه توسعه همه جانبه اینترنت اشیا را می توان انتظار داشت که البته نیازمند یک مدیریت جامع و کامل است. گفتنی است، ازآنجایی که حرکت در مسیر فناوری مانند راه رفتن روی یک شمشیر دو لبه است، اگر ما درست رفتار کنیم می توانیم به بهترین نحو ممکن از آن بهر مند شویم.