کتاب بازرگان - اطلاعات بازرگانی به زبان ساده ( بخش اول)

13 مرداد 1392 21 بازدید

                                                          امور بازرگانی

                                                            بخش اول

مفهوم بازرگانی

بازرگانی از زمانی ضرورت یافت که تقسیم کار در بین آدمیان متداول شد . انقلاب صنعتی در قرن 18 با به خدمت گرفتن ماشین تولید را بسیار آسانترو سریعتر کرد. همگام با این تحول مفهوم بازرگانی دگرگون شد و بازرگانی به یک فعالیت جدی و مهم تبدیل شد و هر چه زمان می گذرد بر ضرورت، وسعت و اهمیت این فعالیت افزوده می شود.
تعریف بازرگان :

برای بازرگان، دو نوع تعریف وجود دارد:

1-تعریف حقوقی:
بازرگان کسی است که شغل معمولی خود را معاملات بازرگانی قرار دهد. معاملات بازرگانی بر دو گونه اند:
الف) معاملات بازرگانی ذاتی: یعنی آن گروه از معاملات که اگر شغل شخص به یکی از آنها منحصر باشد، شخص بازرگان شناخته می شود. مانند حراجیها

ب) معاملات بازرگانی تبعی: یعنی معاملاتی که اعتبار بازرگان بودن طرفین معامله یا یکی از آنها، معامله بازرگانی شناخته می شوند. مانند شرکتهای بازرگانی

2-تعریف فنی :
خرید هرگونه مواد اولیه یا کالاهای نیم ساخته به قصد تولید کالا و یا تکمیل آن و خرید و فروش هرگونه کالا و خدمات عملیات بازرگانی به شمار می رود و هر کس به این عملیات بپردازد، بازرگان نامیده می شود.

وظایف بازرگان:

وظایف بازرگان به دو دسته تقسیم می شود:
ا)وظایف حقوقی
وظایف حقوقی بازرگانان عبارتند از:
1-ثبت بازرگانی:
تمامی بازرگانان مکلفند با مراجعه به اداره ثبت، نام خود را در دفتر ثبت بازرگانی به ثبت برسانند.
بازرگان اظهارنامه مخصوصی را در سه نسخه تکمیل کرده اطلاعات لازم را درباره خود و عملیات بازرگانی خود را اختیار می گذارد. نسخه اول بایگانی می شود. نسخه دوم به وزارت امور اقتصادی و دارایی ارسال می شود. نسخه سوم به متقاضی داده می شود.

2-نگهداری دفاتر قانونی:
هر بازرگان مکلف به داشتن چهار نوع دفتر می باشد:
-دفتر روزنامه، بازرگان باید مطالبات ، دیون و … را روزانه در آن ثبت کند. دفتر کل، بازرگان باید در اول هر هفته کلیه معاملات خود را از دفتر روزنامه استخراج کند و هر حساب آن را در صفحه ویژه ای از آن دفتر، به طور خلاصه ثبت کند.
-دفتر دارائی، بازرگان باید همه ساله صورت جامعی از دارائی خود را در این دفتر منعکس و صحت هر صفحه را گواهی کند.
-دفتر کپیه، بازرگان باید تمامی مراسلات و صورتحسابهای خود را به ترتیب تاریخ در آن ثبت کند.
3-گرفتن پروانه از مراجع انتظامی یا شهرداری:
برای اشتغال به مشاغلی مانند تصدی به عملیات دلالی و حمل و نقل بر پا کردن هر گونه نمایشگاه و … اخذ پروانه از مراجع انتظامی یا شهرداری ضروری است .

2)وظایف اقتصادی-اجتماعی :

جریان خدمات تولیدی از خانوارها به بنگاه ها و جریان پرداخت بهای خدمات تولیدی از بنگاه ها به خانوارها، در بازار عوامل تولید و با دخالت بازرگان صورت می گیرد. و از سوی دیگر جریان کالاها و خدمات از بنگاهها به خانوارها و جریان پرداخت بهای کالا و خدمات مصرفی از خانوارها به بنگاهها نیز در بازار کالا و خدمات و با دخالت بازرگانان صورت می گیرد.

خدمات بازرگانان به تولید کنندگان:

بنگاهای تولیدی برای انجام وظایف خود مواد خام، انرژی و اطلاعات را که در مجموع((دروندادها)) نامیده می شوند. از محیط خود دریافت می کنند. آنگاه در ضمن عملیات خود دروندادها را ((پردازش)) می کنند. بالاخره محصول کار ((بروندادها)) خود را به صورت مواد، انرژی، اطلاعات به محیط خود صادر می کنند.
بروندادها با معیارهای عملیات مقایسه می شود و اطلاعات حاصل از این مقایسه که در واقع کفایت عملکرد بنگاه را نشان می دهد، با نام ((بازخورد)) و به عنوان یک منبع اطلاعات بسیار با ارزش به سیستم برمی گردد. تا در صورت وجود نارسائی و انحراف، سیستم به موقع در صدد رفع آن بر آید.

خدمات بازرگانان به مصرف کنندگان:

دروندادها که توسط بازرگانان به بنگاهای تولیدی داده می شود به انگیزه ها و ارزشهای اجتماعی مصرف کنندگان مربوط است و بنگاهها در کمیت و ترکیب تولیدات خود از این ویژگیهای مصرف کنندگان استفاده می کنند. و بازرگانان با فروش اعتباری و به تأخیر انداختن زمان پرداخت بهای کالا، برای خانوارها این امکان را فراهم می کنند که با خرید کالا براساس درآمدهای آینده، سطح زندگی خود را بالا ببرند.

خدمات بازرگانان به اقتصاد کشور:

هدف واقعی اقتصاد هر کشور چیزی جز تولید، توزیع و مصرف بهتر و بیشتر نیست . مجاری اصلی خدمات بازرگانان به اقتصاد کشور عبارتند از:
1)ممکن ساختن تقسیم کار با حفظ هماهنگیهای لازم
2)بسیاری از عملیات و اقدامات بازرگانان به اقتصاد کشور عبارتند از:
1)ممکن ساختن تقسیم کار با حفظ هماهنگیهای لازم
2)بسیاری از عملیات و اقدامات بازرگانان ذاتاً تولیدی و پدید آورنده ارزشهای اقتصادی است .

انواع بازرگانی

1-بازرگانی داخلی:
شامل داد و ستد کالا و خدمات بین ساکنان یک کشور است.
2-بازرگانی خارجی :
شامل داد و ستد کالاها و خدمات و نیز نقل و انتقال پولی و مالی بین یک کشور با کشورهای دیگر است .
3-بازرگانی منطقه ای:
نوع خاصی از بازرگانی خارجی است که در آن دو یا چند کشور در یک منطقه جغرافیایی معین بمنظور دستیابی به هدفهای مشخصی در زمینه بازرگانی همکاری می کنند. و برای همدیگر امتیازها و تسهیلاتی در نظر می گیرند.

انواع واحدهای بازرگانی:

1-واحدهای بازرگانی خصوصی:

با سرمایه گذاری و مدیریت افراد بخش خصوصی پدید می آیند. و بر سه نوعند:
انفرادی: با سرمایه گذاری و مدیریت یک نفر پدید می آید.
شرکتهای بازرگانی غیر سهامی: شرکتهای تضامنی، نسبی، مختلط غیر سهامی، شرکتهای با مسئولیت محدود که در آنها سرمایه به سهام تقسیم نشده است را شرکتهای غیر سهامی گویند.
شرکتهای بازرگانی سهامی:
در این شرکتها سرمایه به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام به مبلغ اسمی سهام آنها محدود است .
شرکتهای سهامی دو نوعند:
الف) شرکت سهامی عام:
تأسیس کنندگان آن بخشی از سرمایه شرکت را از راه فروش سهام به مردم تأمین می کنند.
ب)شرکتهای سهامی خاص :
تمامی سرمایه آن را مؤسسان شرکت در زمان تأسیس آن تأمین کرده و پرداخته اند.

2-واحدهای بازرگانی دولتی:

اعمال دولت را به دو گروه می توان تقسیم کرد :
1)اعمال حاکمیت، در جهت اقتدار دولت برای وادار کردن اشخاص به انجام یا عدم انجام کاری و نیز مشارکت مالی به اجرا گذاشته می شود و شامل اجرای عدالت، اخذ مالیات و … است .
2)اعمال تصدی، اعمالی است که دولت مانند افراد بخش خصوصی آنها را انجام می دهد مانند خرید و فروش کالاها، دولت با توجه به اعمال تصدی می تواند مانند مؤسسات بخش خصوصی مقرارات و آئین نامه های مالی خاص خود را تنظیم کند و هر موقعیت ویژه ای اقدام مالی لازم را انجام دهد.

3-واحدهای بازرگانی مختلط:

با سرمایه گذاری مشترک دولت و افراد بخش خصوصی به وجود می آیند و شکل یک شرکت سهامی را دارند. (سهم دولت کمتر از50 درصد سهام است.)
شرکتهای تعاونی:
برای برطرف کردن نیاز مشترک اعضاء مطابق اصول شرکتهای سهامی یا بر طبق مقررات ویژه ای که مورد توافق شرکاء است تشکیل می شوند و سود و زیان شرکت به نسبت مشارکت اعضاء در بهره برداری از خدمات شرکت، بین آنان تقسیم میشود.
شرکت تضامنی:
شرکتی است برای انجام امور بازرگانی، که در آن هر شریک صرفه نظر از سهم خود در شرکت، مسئول پرداخت کل دیون شرکت با تمامی دارائی خود است .
شرکت مختلط غیرسهامی:
شرکتی است برای انجام امور بازرگانی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود.
شرکت با مسئولیت محدود:
شرکتی است که در آن بدون آنکه سرمایه به سهام تقسیم شده باشد، هر شریکی در حد آورده خود مسئول بدیها و تعهدات است .
شرکت نسبی :
در آن تا زمانی که شرکت منحل نشده باشد طلبکاران باید مطالبات خود را از شرکت وصول کنند و حق مراجعه به فرد فرد شرکا را ندارد. و فقط پس از انحلال شرکت اگر دارائیهای شرکت برای پرداخت بدیهی کافی نباشد، طلبکاران می توانند به نسبت سهمی که هر شریک در شرکت دارد طلب خود را از او مطالبه کنند.

Administrator

Administrator